Блогын андууддаа...

Блогт минь зочилдог та бүхэндээ шинэ оны мэндийг хүргэн мэндчилье.

Дайрийгийн тэмдэглэлүүд энэ жил ямар үйл явдлуудаар өрнөх бол?

Ажлын зай завсараар хийгээд,залхуу хүрээгүй,завтай өдрийн сэтгэлийн хөдөлгөөнөөрөө хамгийн их сэтгэлд хоногшсон ямар нэг хувийн голдуу сэтгэгдэл,дурсамжаар дүүрдэг бяцхан тэмдэглэлээ 2013онд ч аль болох үргэлжлүүлэн бичнээ.

Хэдийгээр өөрийн өчүүхэн бодлын эмхтгэл ч,он  жил удах тусам,эргүүлэн унших цагт,үг,үсэг, мөр бүр нь дотно,сайхан санагдаж,тэр олон үйл явдлуудын дундаас гагц энэ л дурсамж сэтгэлд минь хоногшин үлдсэн юм шиг санагддаг болжээ.

Хамгийн анх хэдэн насандаа тэмдэглэл бичсэнийг яг хэлж мэдэхгүй юм.
Лав л дунд сургуулийн 6дугаар ангид байхдаа 12хуудастай цэнхэр дэвтэрт өдөр бүрийн тэмдэглэл бичдэг болсон юм даг.Эхэндээ богинохон хэдэн мөр....

1дүгээр сарын9.Мягмар гариг.
Өнөөдөр 2дугаар улиралын дүн гарна.Физикийн шалгалтан дээр дунд авчихсан.Багш намайг дунд гаргах байхдаа....,Хичээлийн дараа Ц-тэй уулзаж,гэрт нь тоглоод,амралтаараа юу хийхээ ярилцана....

бодвол нэг маягийн юм бичиж байсан байхдаа,хэхэ.

Харин 7дугаар ангидаа том эгчийн зузаан ногоон дэвтрийг уншсанаар,”тэмдэглэлийн дэвтэр”ийн тухай ёстой том нээлт хийсэн юм.
Эгч минь тухайн үед маш их бодолд автаж,шаналдаг ч байсан юмуу,бодсон бодол,урсгасан нулимс,яагаад?яагаад?гэсэн асуултаар булсан залуу бүсгүйн оргилсон сэтгэл,бүтэлгүй хайр,баяр,гуниг гээд л...сэтгэл санааны дайн,тулааныг тэр дэвтэртээ чимээгүйхэн өрнүүлж байсныг олж мэдэж билээ.
Хайрт эгчийгээ өрөвдөнө...,хулгайлж уншсан нууцыг нь хадгална.(Харин энэ тухай бүр хожим л эгчдээ хэлж билээ,...эгч намайг ер загнаагүй л дээ,хэхэ)

Түүнээс хойш нэлээд дэвтэр элээсэндээ.Харин талаас илүүг нь зарим нэг шаардлагын улмаас өөрөө устгачихсан...,хүнд уншуулахаас,хэн нэгэн миний бодлыг өнөөх над шиг олоод уншчих вий?гэж ичиж зовсондоо тэр байхдаа.

Блогт анх тэмдэглэл бичсэн тухайгаа эргэн дурсвал,анх 2005онд Яахоо Жапан-ы блогт хаяг нээж,Япон хэлээр тэмдэглэл бичдэг байлаа.Тэр үед ямар их юм бичдэг байсан гээч,,,,
Яасан ч их бичих оргилуун,дэврүүн хүсэлтэй байваа?хэхэ

....гэм нь тухайн үед би өөртөө маш чанартай бичлэг,юм бодогдуулсан зүйл л бичихийг шаарддаг байснаас,заримдаа их хурц,шүүмжлэх өнгө аястай зүйлс бичиж,зарим нэг хүний санаанд нийцэх,бас зарим нэгний сэтгэлд сэв суулгаж,бухимдуулаад авдаг байсан юм шиг санагддаг.

Яваандаа бичсэн зүйлсдээ дургүй хүрээд нэг мөсөн тэр хаягаа хаачихсандаа,юу ч хадгалж авч үлдээгүйдээ одоо их харамсдаг.Аргагүй л залуу хүний бодлогогүй,омголон халуун сэтгэлээр хандаж,яаран хөдөлдөг байжээ.хэхэ.
Ай,залуу насаа гэж олохоосоо алдсан нь их ч юмуудаа....(Би уг нь ингэж бичихээр тэгтлээ хөгшин хүн биш шүү дээ,хэхэ)

Харин Монгол хэлээр 2006-2007онд Японд амьдардаг Монголчуудын тухайн үедээ маш их орж,гардаг,ёстой л ид буцалж байсан ”Вимо”гэдэг сайт дээр анхны тэмдэглэлүүдээ бичиж байсан байх....

Одоо энэ ”Сайхан хангайн буга”дурсамж тэмдэглэл бол яг тухайн үеийн эд л дээ...
Тэгээд нэлээд идэвхитэй бичиж байснаа,төдөлгүй хүү минь төрсөнөөр бараг гурван жил ямар ч тэмдэглэл бичилгүй,блогоос хөндийрсөн юм байна.

Гэр бүл,үр хүүхэдтэй,залуу эмэгтэй хүнд хийх ажил мундахгүй шүү дээ.
Хуучин үе шиг хэдхэн хоног юм бичиж,блогоо шинэчлээгүйдээ одоо бол ер бухимдахгүй шүү,хэхэ.

Тиймээс сардаа нэг ч шинэчилээгүй байвал та бүхэн минь битгий гайхаарай.

Боломж нь таарвал сардаа байтугай өдөртөө ч нэгийг бичихийг Дайрий  ньхичээнээ .

 Ингэтлээ яарахгүй,адгахгүй болсон нь ерөөс хүүхэд төрүүлж ээж болсных юм болов уу даа?

Дайрий нь ердөө ганц л уриатай...

Хэт бүү яар
Хэрхэвч бүү шантар...

Энэ эрчээрээ 2013ондоо ч та бүхэнтэйгээ ахин дахин учрана гэдэгтээ итгэлтэй байна.
Хүлээж байгаарай...


Хүндэтгэсэн Дайрий