Эхлэл болгож....

Ном бол ертөнцийг харах цонх мөн...В.И.Ленин
....гээд л бидний багадаа сонссон хамгийн их чихэнд хоногшсон үг байдаг даа.
Номын дотор нь гүнзгий орж чадахгүй ,хий л тоосоор нь амьсгалж өссөн миний бие ажаад байхад номонд дуртай бололтой байгаам.
Ер нь номонд дургүй хүн цөөхөн биздээ?
Багадаа багшаар,ээжээрээ гуйлгаад гуйлгаад уншилгүй эрэмдэглэдэг байсандаа харамсдаг ч ажил хийгээд цаг завгүй болохоороо хааяа нэг гоё ном уншиж сэтгэлээ баясгахсан гээд л бүр хорхойсноо.
1990ээд оны эхээр эдийн засаг хямралтай шалдар булдар амьдрал ноёлсон цагт ном ч ховордож,бид ч эцэг эхээсээ ном авах мөнгө тэр болгон авч чаддагүй байж.

Улаанбаатар хотод маань хүүхдийн номын сан гэж нүдний гэм болсон газар.
Хотын төвд ганцхан байдаг <<нацагдоржийн нэрэмжит хүүхдийн номын сан>>гэж байх..

Сургаас нь цааш очиж үзэлгүй явсаар ахлах ангид орж билээ.

Гэхдээ дунд сургуульд байхдаа сургуулынхаа номын санд очдог байсан,

Хойшоо харсан цонхтой болохоор нар тусахгүй их хүйтэн жижигхэн өрөө...

Номын санч авгай,хүүхдийн бараа хараагүй юм шиг эхэндээ ном зээлүүлэхдээ их ёозгүй,ааштай хүн шиг санагддаг байж билээ.

Яваа яваандаа дасаад ирсэнүү,намайг хараад баярлаж,хааяа <<чи энд байж байна биз дээ,эгч нь жорлон ороод ирье,гуанз ороод ирье>>гэсэн юм хэлээд сэмхэн гараад явдаг болчихсон,нөгөө дайрий чинь манаачийн албанд томилолтгүйгээр томилогддог гэж байшдэ.

Дунд сургуулиа төгсөхөд тэр номын санч эгч тэтгэвэртээ гарч,би ахлах сургуульд орж зэрэг дэвшсэнийхүү,хотын номын санруу явах эрхтэй болж байгаам....

Сайндаа ч биш,гэрээс хол явдаггүй болохоор автобусаар хол явах гэж ээждээ жоохон худлаа хэлж хэлсэн байх л даа...хэхэ.

<<Багш ийм ,тийм номноос даалгавар өгсөн,шалгалтан дээр асууна гэсэн,тэр ном нь том номын санд л байдаг гэнэ >>гэж....хэхэ.

Бодвол ээж худлаа үнэн толгой дохисон юм байлгүй..

Нэг л мэдэхэд Улаанбаатар хотын Нацагдоржын нэрэмжит номын сангийн цэнхэр үнэмлэхийг өвөртөлчихсөн явж байсан.

Айдаа,энэ номын сан...надад их олон дурсамж үлдээсэндээ...
Дурсамжтай хамт содон үнэр нь хүртэл хамар цоргих мэт ...
Миний багын хамгийн хөгжилтэй дурсамжуудын нэг юм шиг одоо сэтгэлд нэг л эвтэйхэн буугаад байх чинь юу вэ?.

за,тэгээд бага сагаар бичээд байнаа.

Юутай ч атугай номноос хол хаа явахав,
Монголд маань цаг үе өөр болоод гоё,сайхан сайн ном бүтээлүүд өчнөөн гардаг болсон сурагтай.
Мөнгө,боломжоо тааруулаад тэр сайхан бүхнээс нь эх хэлдээрээ уншихсан гэж мөрөөдөж сууна даа.
Миний бие Японд амьдраад найман жилийн нүүр үзэх гэж байгаа болохоор олигтой шинэ Монгол ном байхгүйээ.

Гэхдээ олиггүйдээ гологдох ном гэж байхгүй болохоор ,олж уншсанаа энд та бүхэнтэй хууваалцахыг хичээнээ.

Үүнээс хойш,түүнээс цааш номонд дуртай уншигч та минь энэ хуудсаар ороод гарч байх болтугай.

Миний номын сан жинхэнэ номын мангаснуудтай харьцуулвал туулайн хорголын чинээ хэдий ч,энд хэн нэгэнтэй номоор уншиж өрсөлдөх гэсэндээ биш,ном уншсанаа гайхуулах гэсэндээ ч биш,номонд дуртай хэн бүхэнтэй зөвхөн номын сайн сайхны тухай ярилцахсан гэж бодож эхлүүлсэн хэрэг билээ.